PODZIAŁ SCHORZEŃ NERKOWYCH. Od czasów B r i g h t a podawane są ciągle nowe podziały .krwiopochodnych chorób nerkowych, oparte bądź to na czynniku anatomicznym, bądź — patogenetycznym. Należy podkreśbc ze wszelka podziały są sztuczne, gdyż, jak uczy długoletnie doświadczenie, choroba Bnghta stanowi jednolitą całość; prawie nigdy jednostki, figurujące w tej lufo wi-nej klasyfikacji, nie występują w czystej postaci, lecz wiążą się ze sobą wzajemnie. Podział ma jedynie znaczenie dydaktyczne, ułatwiające układ materjału. Będziemy się tu (posługiwali podziałem V o Ł h a r d a i F a h T a, jako najbardziej rozpowszechnionym. Nazwę ,,n e p h r o s i s wprowadził Muller w 1895 r. dla zmian zwyradniających w kanalikach nerkowych, Od tego czasu wyodrębniono cały szereg schorzeń tego typu. Schorzenie kanalików nerkowych ujawnia się w postaci zwyrodnienia białkowego, tłuszczowego, lipoidowego, zmartwiającego i skrobiawi-czego. Wobec tego, że nabłonki kanalików nerkowych mają duże zdolności odradzania się, czyste postacie nerczyc (łają dość dobre rokowanie. Jeśli jednak sprawa chorobowa trwa długo, kłębki nerkowe również ulegają schorzeniu, co pogarsza warunki odżywiania kanalików i zmniejsza ich zdolność odradzania się. Wogóle większość chorób nerkowych przedstawia postać mieszaną (nephroso-nephriti s), przyczem w jednych góruje moment nerczycowy, w innych — schorzenie kłębków. Za wyodrębnieniem jednak spraw nerczycowych przemawia swoistość ich przebiegu klinicznego, jaskrawo uwydatniającego się w czystych postaciach, Nerczyca lipoidowa. (Nephrosis lipoidea, nephrosis chronica genuina). Schorzenie to stanowi zespół nerczycowy w najczystszej postaci. Znajomość tego zespołu przyczynia się w znacznej mierze do zrozumienia istoty t. zw. momentu nerczycowego, często występującego w przebiegu wszelkich zapaleń nerek. E t j o 1 o g j a. Nerczyca lipoidowa w czystej postaci należy do> schorzeń niezmiernie rzadkich Częściej zapadają na nią dzieci; czasem występuje rodzinnie. Przyczyną schorzenia są niekiedy choroby zakaźne; er i ologja infekcyjna jest wyraźna wtedy, gdy po usunięciu ogniska (mig-dałki, ropienie jam obocznych), sprawa szybko się cofa. .W większości jednak .przypadków etjologja jest nieznana, stąd nazwa — „n ephro-sis g e n u i n a. A n a t o m j a patologiczna. Nerka duża, żółto-biała. miękka. Torebka łatwo się zdejmuje, rysunek na przekroju zachowany.