Liczni autorzy twierdzą, że zespoły drgawkowe i ich równoważniki w przebiegu schorzeń nerek nie powinny być ogóle określane nazwą „mocznica, niema bowiem żadnej łączności między występowaniem drgawek a niewydolnością nerek ani wzrostem reszty azotowej we krwi. Autorzy ci sądzą, że drgawki lub ich równoważniki powstają powodu obrzęku mózgu, który prowadzić ma do przemijającego niedokrwienia odpowiednich obszarów mózgowych i porażenia lub wypadnięcia pewnych czynności mózgu. Za udziałem obrzęku mózgu w powstawaniu drgawek przemawiać ma fakt, że najczęściej występują one w przebiegu tych schorzeń nerkowych, którym towarzyszą obrzęki i wysokie ciśnienie krwi. Wzrost ciśnienia płynu mózgowo - rdzeniowego w napadzie drgawek oraz leczniczy wpływ nakłucia lędźwiowego również wskazywać ma na łączność między drgawkami i obrzękiem mózgu.
Przeciwnicy wyżej wyłożonych poglądów zwracają uwagę, że na autopsji często stwierdza się obrzęk mózgu, chociaż za życia nie notowano drgawek, ani ich równoważników. Pozytem t. zw. stan drgawkowy, kiedy napady powtarzają się paręset razy w ciągu doby — trzebaby tłumaczyć ciąłem zjawianiem się i ustępowaniem, obrzęku mózgu, co wydaje się problematyczne. Wreszcie wiadomo, że w przebiegu nerczycy, gdzie występują największe obrzęki, drgawek nigdy się nie obserwuje.
Argumenty te przemawiają przeciwko obrzękowi mózgu, jako wyłącznej przyczynie powstawania drgawek.
Na ogół przyjmuje się, ie. mocznica drgawkowa w pierwszym rzędzie zależy od stanu skurczowego tętniczek mózgowych, prowadzącego do niedokrwienia i być może również do obrzęku poszczególnych odcinków mózgu.